تبلیغات در اینترنتclose
علل شکستن ایمپلنت و راه درمان آن




ارسال پاسخ
تعداد بازدید 24
نویسنده پیام
parisa20 آفلاین


ارسال‌ها : 18
عضویت: 25 /9 /1397


علل شکستن ایمپلنت و راه درمان آن






ایمپلنت
های دندانی یک راه درمانی ایده آل برای بازسازی بیماران بی دندان می باشد.
یکی از مهم ترین مشکلات شکستن آن ها می باشد. موفقیت ایمپلنت های دندانی
بیش از ۹۰ درصد گزارش شده است. درصد شکستن آن ها از ۰٫۱۶ تا ۱٫۵ درصد می
باشد و این شکستگی در انواع با قطر پایین تر بیشتر رخ می دهد.

بهترین متخصص ایمپلنت، دکتر آریام برای کاشت دندان در دندانپزشکی کسرا آماده خدمت رسانی به شما است.


چه علت هایی را برای شکستگی ایمپلنت می توان در نظر گرفت؟

[ol]
  • طرح و نقایص ساخت کارخانه ای.
  • اتصال فعال و تحت فشار قطعات پروتزی به ایمپلنت.
  • بالا رفتن نیروی بیو مکانیکی و فیزیولوژیکی.
  • [/ol]


    و علل های دیگر با احتمال کمتر:


    • بروکسیزم ( دندان قروچه ).
    • قطر پایین.
    • تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت.
    • طرح نا مناسب روکش.
    • خستگی فلز.

    [ol]

  • طرح ایمپلنت و نقایص ساخت
  • [/ol]
    بعضی مواد
    استفاده شده در ایمپلنت قدرت خیلی زیادی ندارند، مثل سرامیک ها. در عین
    حال که سرامیک ها دارای سازگاری بسیار بالا با بدن هستند ولی تحمل نیرو های
    بسیار شدید را ندارند. نوع دیگر آن ها که مستعد شکست می باشند، نوع کربنی
    هستند که از الاستیسیته خوبی برخوردار هستند ولی حداکثر تحمل آن ها پایین
    می باشد. ایمپلنت های اکسید آلومینیوم نیز از مقاومت خوبی برخوردار نیستند (
    دارای الاستیسیته پایین و حداکثر تحمل بالا هستند ).


    شیار های
    میکرونی در سطح ایمپلنت باعث می شوند که مایع بیولوژیکی وارد آن ها  شود و
    باعث کروژن ( خوردگی شیمیایی ) شود. در میان تمام مواد موجود برای ساخت،
    آلیاژ تیتانیوم بهترین ماده ای است که از لحاظ قدرت مکانیکی، سازگاری با
    بدن در حد بسیار قابل قبولی قرار دارد. بدین معنی که فقط یک خصوصیات آن
    عالی نیست در حالی که دیگر خصوصیات ضعیف باشد و همه مواد لازم را در حد
    مطلوب دارد.


    سایز


    هر چه
    سایز ایمپلنت کوچک تر باشد تمایل به شکستگی بیشتر می شود. این قضیه وقتی از
    انواع سایز کوچک آن ها در خلف فک استفاده شود، تشدید می شود. وقتی سطح
    روکش قرار گرفته بر روی آن ها بزرگ باشد، نیروی خارج از مرکز زیادی به
    ایمپلنت وارد خواهد شد. وقتی یک ایمپلنت قطرش ۲ برابر شود، مقاومت آن به
    شکستگی ۱۶ برابر می شود. به همین ترتیب پیچ اتصال دهنده اباتمنت به
    ایمپلنت، چون قطر بسیار کوچک تری دارد بسیار مستعد به شکستگی می باشد.


    طرح


    در طی دهه
    های گذشته شکل کلی ایمپلنت ها بسیار تغییر کرده است. در ابتدا پیچ هایی با
    دیواره های موازی و با اتصالات خارجی بودند که کم کم به پیچ هایی با فرم
    متقارب (Taper) با اتصالات داخلی تبدیل شدند. ریسک شکست ایمپلنت با اتصالات
    داخلی مساوی یا کمی بیشتر از اتصالات خارجی است.


    [ol]

  • اتصال تحت فشار قطعات پروتزی به ایمپلنت
  • [/ol]
    این نوع
    اتصال با فشار دائمی که ایجاد می کند باعث یک کشش دائمی بر سطح ایمپلنت می
    شود که آن را مستعد به شکستگی می نماید. شل شدن مرتب پیچ اباتمنت (پایه دوم
    ایمپلنت) نیاز به بررسی بیشتر دارد چون می توان به عنوان یک زنگ خطر برای
    شکستگی باشد. علت هر چه باشد باید رفع شود.


    علل آن می تواند:


    [ol]
  • نیروی بیش از حد از فک مقابل.
  • عدم نشستن درست قطعات.
  • طرح ضعیف قطعات روکش.
  • عادات غلط دهانی مثل دندان قروچه.
  • [/ol]
    شل شدن
    قطعات پروتزی همیشه به علت خطای دندان پزشک نیست و در خیلی موارد به علت
    کیفیت پایین انواع ارزان قیمت آن ها، قطعات به صورت مناسب با هم تطابق
    ندارند و مرتبا شل می شوند و در نهایت باعث شکستن ایمپلنت می شوند که در
    نوع خود یک فاجعه محسوب می شود.


    امضای کاربر : تجهیزات و دستکش ایمنی مظاهری،فیزیو تراپی،بتن رنگی،ساخت قطعات فایبرگلاس،دریچه کولر،پوشش های ضد حریق،
    چهارشنبه 09 مرداد 1398 - 15:26
    نقل قول این ارسال در پاسخ گزارش این ارسال به یک مدیر
    ارسال پاسخ



    برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.


    پرش به انجمن :